پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۴

استاد علی خمره به جوئی دارد

چون من جگری و دست و روئی دارد

من یک لبم و هزار خنده که پدر

هر دندانی در آرزوئی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۶خاقانی وام غم نتوزد چه کند
  2. رباعی شمارهٔ ۹۷خاقانی را جور فلک یاد آید
  3. رباعی شمارهٔ ۹۸خاقانی را که آسمان بستاید
  4. رباعی شمارهٔ ۹۹چون قهر الهی امتحان تو کند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۰درویش که اخلاق الهی دارد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۱این چرخ بدآئین نه نکو می‌گردد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۲روزی فلکم بخت اگر بازآرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۳خواهند جماعتی که تزویر کنند
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.