پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۸

خاقانی را که آسمان بستاید

ای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید

هجو تو کنون بسان مدح آراید

کز بادهٔ نیک سرکه هم نیک آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۰درویش که اخلاق الهی دارد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۱این چرخ بدآئین نه نکو می‌گردد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۲روزی فلکم بخت اگر بازآرد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۳خواهند جماعتی که تزویر کنند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۴والا ملکی که داد سلطانی داد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۵تا در لب تو شهد سخنور باشد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۶خواهی شرفت هر دمی اعلا باشد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۷معشوق ز لب آب حیات انگیزد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.