پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۵

تا در لب تو شهد سخنور باشد

نه‌شگفت اگر شهد تب آور باشد

شاید که تب تو حسن پرور باشد

خورشید به تب لرزه نکوتر باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۷معشوق ز لب آب حیات انگیزد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۸در مسلخ عشق جز نکو را نکشند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۹این رافضیان که امت شیطانند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۰پیغام غمت سوی دلم می‌آید
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۱خواهی شرف مردم دانا باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۲توفیق رفیق اهل تصدیق شود
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۳این بند که بر دلم کنون افکندند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۴آنجا که قضا رهزن حال تو شود
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.