پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۶

گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوست

دریا نمی از ترشح نعمت اوست

خورشید که داد چرخ بر سر جانش

پژمرده گلی ز گلشن قدرت اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۸از هر نظری بولهبی در پیش است
  2. رباعی شمارهٔ ۳۹مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوخت
  3. رباعی شمارهٔ ۴۰خاقانی را دل تف از درد بسوخت
  4. رباعی شمارهٔ ۴۱خاکی دلم ای بت ز نهان بازفرست
  5. رباعی شمارهٔ ۴۲داغم به دل از دو گوهر نایاب است
  6. رباعی شمارهٔ ۴۳بر جان من از بار بلا چیست که نیست
  7. رباعی شمارهٔ ۴۴گر سایهٔ من گران بود در نظرت
  8. رباعی شمارهٔ ۴۵سلطان ز در قونیه فرمان رانده است
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.