خاقانی
رباعی شمارهٔ ۴۰
خاقانی را دل تف از درد بسوخت
صبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت
پروانه چو شمع را دلی سوخته دید
با سوختهای موافقت کرد بسوخت
خاقانی
خاقانی را دل تف از درد بسوخت
صبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت
پروانه چو شمع را دلی سوخته دید
با سوختهای موافقت کرد بسوخت
دربارهی خاقانیافضلالدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگترین قصیدهسرایان تاریخ شعر و ادب فارسی بهشمار میآید. از القاب مهم وی حسان العجم میباشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قویطبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.