پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۹

بی یار، کسی که یار نداشت ترا

و آسوده دلی که خیره بگذاشت ترا

از بی آبی بساغر می مانی

کافتادۀ تست هرکه برداشت ترا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱چون دید صبا میان بستان گل را
  2. شمارهٔ ۱۲عید آمد و درد برقرارست مرا
  3. شمارهٔ ۱۳زابشخور وصل بهره اشکست مرا
  4. شمارهٔ ۱۴در تن غم تو بجای جانست مرا
  5. شمارهٔ ۱۵نه یاری ازین دلگسلی هست مرا
  6. شمارهٔ ۱۶زلف تو چنان بباد بر داد مرا
  7. شمارهٔ ۱۷کرد این طمع خام تبه نام مرا
  8. شمارهٔ ۱۸دل بر تو نهم رغم بد اندیشان را
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.