پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۷۲

ز آمد شدن تو گرچه باشم در وای

تا ظن نبری کز تو بگردانم رای

چندانکه روی و آیی ای شهر آرای

همچون نفست در دل من باشد جای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۷۴هان ای دل حیرت زدۀ بی سر و پای
  2. شمارهٔ ۷۷۵هان ای دل هرزه گوی ناپابرجای
  3. شمارهٔ ۷۷۶شد در سر کار این دل کار افزای
  4. شمارهٔ ۷۷۷با آنکه تن ضعیف من شمع آسای
  5. شمارهٔ ۷۷۸در پنجه شدم با قدح مرد گرای
  6. شمارهٔ ۷۷۹با چشم تو گفتم ایچ دستان منمای
  7. شمارهٔ ۷۸۰رشک آیدم ای دوست که هر نیم شبی
  8. شمارهٔ ۷۸۱این وادی زنده‌رود خون بایستی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.