پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۷۹

با چشم تو گفتم ایچ دستان منمای

زین بیش صداع زیر دستان منمای

لعل تو بپای مردیش گفت مرا

برخیز تو نیز رنج مستان منمای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸۱این وادی زنده‌رود خون بایستی
  2. شمارهٔ ۷۸۲ای دل بشبی که با غمش بنشستی
  3. شمارهٔ ۷۸۳جانا خبرت نیست که دی در مستی
  4. شمارهٔ ۷۸۴از بس که بلای دل ما می جستی
  5. شمارهٔ ۷۸۵امشب که نگارم از برای مستی
  6. شمارهٔ ۷۸۶مشتاق بنیستی ّ من گر هستی
  7. شمارهٔ ۷۸۷در عشق ز کام دل چه در بایستی
  8. شمارهٔ ۷۸۸دردیدۀ روزگارنم بایستی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.