پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۷۶

شد در سر کار این دل کار افزای

صبر و خرد و هر چه مرا بدبر جای

جانی بسر آمدست چون شمع مرا

وان تیز ز دست غم تو بر سر پای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۷۸در پنجه شدم با قدح مرد گرای
  2. شمارهٔ ۷۷۹با چشم تو گفتم ایچ دستان منمای
  3. شمارهٔ ۷۸۰رشک آیدم ای دوست که هر نیم شبی
  4. شمارهٔ ۷۸۱این وادی زنده‌رود خون بایستی
  5. شمارهٔ ۷۸۲ای دل بشبی که با غمش بنشستی
  6. شمارهٔ ۷۸۳جانا خبرت نیست که دی در مستی
  7. شمارهٔ ۷۸۴از بس که بلای دل ما می جستی
  8. شمارهٔ ۷۸۵امشب که نگارم از برای مستی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.