پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۷۱

گل گرچه بنکوییست انگشت نمای

سرو ارچه بشاهدیست بستان آرای

اینک رخش، ای گل تو قدم رنجه مکن

وینک قدش، ای سرو تو بالا منمای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۷۳گز زآنکه ترا بکشتنم باشد رای
  2. شمارهٔ ۷۷۴هان ای دل حیرت زدۀ بی سر و پای
  3. شمارهٔ ۷۷۵هان ای دل هرزه گوی ناپابرجای
  4. شمارهٔ ۷۷۶شد در سر کار این دل کار افزای
  5. شمارهٔ ۷۷۷با آنکه تن ضعیف من شمع آسای
  6. شمارهٔ ۷۷۸در پنجه شدم با قدح مرد گرای
  7. شمارهٔ ۷۷۹با چشم تو گفتم ایچ دستان منمای
  8. شمارهٔ ۷۸۰رشک آیدم ای دوست که هر نیم شبی
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.