پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۹۵

ای یاد تو تسبیح زبان و لب من

اندیشه نمی کنی خود از یارب من

ای دوست مکن ستم ، نه کاری بکند

دود دل و آه سحر و یارب من؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹۷ای خاک درت مایۀ آرایش من
  2. شمارهٔ ۶۹۸شد دیده بعشق رهنمون دل من
  3. شمارهٔ ۶۹۹ای شادی آن عهد که بودت غم من
  4. شمارهٔ ۷۰۰ای هیچ نخورده غم بغم خوردن من
  5. شمارهٔ ۷۰۱گر رنجه کنی قدم بپرسیدن من
  6. شمارهٔ ۷۰۲شمعم که شدست جان من دشمن من
  7. شمارهٔ ۷۰۳من بودم دوش و یار سیمین تن من
  8. شمارهٔ ۷۰۴ - و قال ایضاً فیهکی خوش بود ای جان پسندیدهٔ من
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.