پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۹۲

ای مهر بتاب و رحمتی بر من کم

وی صبح زمانه را بدم گلشن کن

وی چرخ برای کوری دیدۀ شب

چشمم بچراغ صبحدم روشن کن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹۴همواره تو این غارت دلها می کن
  2. شمارهٔ ۶۹۵ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
  3. شمارهٔ ۶۹۶دانی که چه مدّتست ای دلبر من
  4. شمارهٔ ۶۹۷ای خاک درت مایۀ آرایش من
  5. شمارهٔ ۶۹۸شد دیده بعشق رهنمون دل من
  6. شمارهٔ ۶۹۹ای شادی آن عهد که بودت غم من
  7. شمارهٔ ۷۰۰ای هیچ نخورده غم بغم خوردن من
  8. شمارهٔ ۷۰۱گر رنجه کنی قدم بپرسیدن من
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.