پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۹۱

ای دل کاری که نیست در خورد مکن

چیزی که همی نبایدت کرد مکن

آزاد چو سرو باش و سر سبزبزی

در بند جوی مباش ورخ زرد مکن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹۳ای دل، بخیال یار خرسندی کن
  2. شمارهٔ ۶۹۴همواره تو این غارت دلها می کن
  3. شمارهٔ ۶۹۵ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
  4. شمارهٔ ۶۹۶دانی که چه مدّتست ای دلبر من
  5. شمارهٔ ۶۹۷ای خاک درت مایۀ آرایش من
  6. شمارهٔ ۶۹۸شد دیده بعشق رهنمون دل من
  7. شمارهٔ ۶۹۹ای شادی آن عهد که بودت غم من
  8. شمارهٔ ۷۰۰ای هیچ نخورده غم بغم خوردن من
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.