پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۶۸۸

در روزه چو نیست روی می نوشیدن

گل را بچه کارست چنین خندیدن؟

مشکل کاری بوقت گل اندر پیش

قندیل بجای ساتکینی دیدن

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹۰در عرضگه سپاهت ای شاه ز من
  2. شمارهٔ ۶۹۱ای دل کاری که نیست در خورد مکن
  3. شمارهٔ ۶۹۲ای مهر بتاب و رحمتی بر من کم
  4. شمارهٔ ۶۹۳ای دل، بخیال یار خرسندی کن
  5. شمارهٔ ۶۹۴همواره تو این غارت دلها می کن
  6. شمارهٔ ۶۹۵ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
  7. شمارهٔ ۶۹۶دانی که چه مدّتست ای دلبر من
  8. شمارهٔ ۶۹۷ای خاک درت مایۀ آرایش من
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.