پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۷

کار همه دنیا بمرادت شده گیر

پس عمر برفته و اجل آمده گیر

گویی بمراد خویش دستی بزنم

خود نتوانی و گر توانی زده گیر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۹در مدح تو مر مرا پس از فکر دراز
  2. شمارهٔ ۴۸۰کردیم دگر شیوۀ رندی آغاز
  3. شمارهٔ ۴۸۱من تختة نام و ننگ بستردم باز
  4. شمارهٔ ۴۸۲خرم رخ تو دژم مبادا هرگز
  5. شمارهٔ ۴۸۳چون می شنوم برطمع خودپیروز
  6. شمارهٔ ۴۸۴بگذشت و مرا اشک روان بود هنوز
  7. شمارهٔ ۴۸۵ای خوی تو همچو اشک من رنگ آمیز
  8. شمارهٔ ۴۸۶ای غمزۀ خونریز تو چون پیکان تیز
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.