پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۶

ایوان سرا بر فلک افراشته گیر

وین زیرزمین بگنج انباشته گیر

این سیم که جوجو بهمش می آری

خرمن خر بجای بگذاشته گیر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۸در عشق تو گر زین سپس ای مایۀ ناز
  2. شمارهٔ ۴۷۹در مدح تو مر مرا پس از فکر دراز
  3. شمارهٔ ۴۸۰کردیم دگر شیوۀ رندی آغاز
  4. شمارهٔ ۴۸۱من تختة نام و ننگ بستردم باز
  5. شمارهٔ ۴۸۲خرم رخ تو دژم مبادا هرگز
  6. شمارهٔ ۴۸۳چون می شنوم برطمع خودپیروز
  7. شمارهٔ ۴۸۴بگذشت و مرا اشک روان بود هنوز
  8. شمارهٔ ۴۸۵ای خوی تو همچو اشک من رنگ آمیز
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.