پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۹

در مدح تو مر مرا پس از فکر دراز

کم می‌آمد معانی خوب فراز

ان شاءالله خدای توفیق دهد

تا عذر ثنا به مرثیت خواهم باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸۱من تختة نام و ننگ بستردم باز
  2. شمارهٔ ۴۸۲خرم رخ تو دژم مبادا هرگز
  3. شمارهٔ ۴۸۳چون می شنوم برطمع خودپیروز
  4. شمارهٔ ۴۸۴بگذشت و مرا اشک روان بود هنوز
  5. شمارهٔ ۴۸۵ای خوی تو همچو اشک من رنگ آمیز
  6. شمارهٔ ۴۸۶ای غمزۀ خونریز تو چون پیکان تیز
  7. شمارهٔ ۴۸۷چشم تو اگر چه ناتوانست او نیز
  8. شمارهٔ ۴۸۸احوال منت باور اگر نیست ز کس
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.