پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۴

عاشق که بیاد روی دلبر میرد

هر دم زدنی برذق دیگر میرد

شمعی همه شب در آن هوس زنده کند

تا صبحدمی پیش رخ خور میرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۶شاید که دلم بمن نمی پردازد
  2. شمارهٔ ۲۷۷شمعم که چو باد هوسم بر سر زد
  3. شمارهٔ ۲۷۸آن ماه و شی که طعنه اندر خور زد
  4. شمارهٔ ۲۷۹از دست بشد دلی که صد جان ارزد
  5. شمارهٔ ۲۸۰بر سوز دل من دل آتش سوزد
  6. شمارهٔ ۲۸۱گفتی که دلت چند پیاپی سوزد
  7. شمارهٔ ۲۸۲پیوسته دلم ز خرّمی پرهیزد
  8. شمارهٔ ۲۸۳باز این چشمم چه فتنه می انگیزد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.