پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۶

شاید که دلم بمن نمی پردازد

کز غصه بخویشتن نمی پردازد

دانی که چرا نیم گریزد ز غمت؟

کز غم بگریختن نمی پردازد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۸آن ماه و شی که طعنه اندر خور زد
  2. شمارهٔ ۲۷۹از دست بشد دلی که صد جان ارزد
  3. شمارهٔ ۲۸۰بر سوز دل من دل آتش سوزد
  4. شمارهٔ ۲۸۱گفتی که دلت چند پیاپی سوزد
  5. شمارهٔ ۲۸۲پیوسته دلم ز خرّمی پرهیزد
  6. شمارهٔ ۲۸۳باز این چشمم چه فتنه می انگیزد
  7. شمارهٔ ۲۸۴شمعم که چو غم بقصد من برخیزد
  8. شمارهٔ ۲۸۵مشکین خطی از بعب تو بر می خیزد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.