پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲

گه زلف بنفشه برکند باد صبا

گه ساغر لاله بشکند باد صبا

گه لرزه بر آب افگند باد صبا

و آنگه چه دم لطف زند باد صبا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴جایی که نشان بی نشانست آنجا
  2. شمارهٔ ۵در دست منت همیشه دامن بادا
  3. شمارهٔ ۶شمعم که زمن هست اثر غم پیدا
  4. شمارهٔ ۷گر بگشایم ز غصّه امشب لب را
  5. شمارهٔ ۸روز آمد و بردوختم از دم لب را
  6. شمارهٔ ۹بی یار، کسی که یار نداشت ترا
  7. شمارهٔ ۱۰شادی خوانم بنام غمهای ترا
  8. شمارهٔ ۱۱چون دید صبا میان بستان گل را
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.