پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۴

ای دل چو ترا ذوق لب جانان نیست

کم گوی حکایتی که دل با آن نیست

چون نای بتقلید حدیث لب یار

آنکس گوید که در لب او جان نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۶گل خواست که چون رخش نکو باشد و نیست
  2. شمارهٔ ۱۴۷کس را ز غم تو با طرب کاری نیست
  3. شمارهٔ ۱۴۸چشم تو که کار او بازی نیست
  4. شمارهٔ ۱۴۹زین بیش گرم چه رای خاموشی نیست
  5. شمارهٔ ۱۵۰امشب که بجز یار مرا ساقی نیست
  6. شمارهٔ ۱۵۱احدات زمانه را چوپایانی نیست
  7. شمارهٔ ۱۵۲همچو نفس تو عمر فرسایی نیست
  8. شمارهٔ ۱۵۳ای در حق من وصل ترارایی ست
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.