پرش به محتوای اصلی
جویای تبریزی جویای تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۳۵

آمدی مستانه و گل گل طرب دارد بهار

خندها از غنچهٔ گل زیر لب دارد بهار

تا زشور خنده رنگ قهقهه گلها که ریخت؟

دیدهٔ بد دور طوفان عجب دارد بهار

پرورش در دامن آب و هوای خلد یافت

هم حسب دارد بهار و هم نسب دارد بهار

چهره اش برگ گل و خار کبودش یاسمن

جلوهٔ لیلی نژادان عرب دارد بهار

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۳۷عمر رفت و هست ذوق آن بر و دوشم هنوز
  2. شمارهٔ ۷۳۸چشم آینه پرآب است از مثال من هنوز
  3. شمارهٔ ۷۳۹دل عاشق زفغان سیر نگردد هرگز
  4. شمارهٔ ۷۴۰صبح شد ساقی همان مستی شب دارم هنوز
  5. شمارهٔ ۷۴۱شد از نگاه که آشفته یار ما امروز
  6. شمارهٔ ۷۴۲مردم و مهر ترا در دل نهان دارم هنوز
  7. شمارهٔ ۷۴۳در دامن دل اشک ز مژگان تر انداز
  8. شمارهٔ ۷۴۴نوبهار آمد هوا آیینه پرواز است باز
همه‌ی غزلیات ←

جویای تبریزی درباره‌ی جویای تبریزی

میرزا دارا یا میرزا دارا بیک جویا تبریزی که اصل وی از تبریز است در کشمیر به دنیا آمد و در تبریز نشو و نما یافت و به سال ۱۱۱۰ یا ۱۱۱۸ه.ق درگذشت. در عهد عالمگیرشاه، مشهور شد و مورد احترام و اکرام وی و حاکمان ‏کشمیر قرار گرفت. جویا تبریزی از چهره‌های نامدار در سبک هندی است. او از مهم‌ترین شاگردان صائب تبریزی به شمار می‌آ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.