پرش به محتوای اصلی
جامی جامی

دفتر اول

بخش ۴۶ - اشارت به آنکه امر دو قسم است ایجادی و ایجابی

بر دو قسم است امر اگر یابی

امر ایجادی است و ایجابی

امر ایجادی امر کن باشد

که مفیض نو و کهن باشد

زو تخلف نمی کند مدلول

زانکه او علت است و این معلول

امر ایجابی از حکیم ازل

صیغه افعل است و لا تفعل

بر قوی روشن است و بر عاجز

که تخلف ازان بود جایز

ادامه‌ی دفتر اول

  1. بخش ۴۸ - جواب پادشاه از سؤال غلامگفت بر عارفان بود معلوم
  2. بخش ۴۹ - سؤال دیگر از زبان غلامگفت شاها چو فیض جود تو داد
  3. بخش ۵۰ - جوابگفت اعیان همه صفات مرا
  4. بخش ۵۱ - سؤال دیگرگفت شاها چو فعل و نیت من
  5. بخش ۵۲ - جواب آنگفت هر جا شد این شناسایی
  6. بخش ۵۳ - مخاطبة مع المکاشفین بسر القدرای مکاشف شده به سر قدر
  7. بخش ۵۴ - اشارة الی ما قاله بعض کبراء العارفین فی معنی قوله تعالی «یا ایها الناس اتقوا ربکم » الایة ان الامر ذم و حمد فکونوا وقایته فی الذم واجعلوه وقایتکم فی الحمد تکونوا ادباء عالمینمتقی نفس خویش را چو شناخت
  8. بخش ۵۵ - اشارة الی قوله تعالی حکایة عن الخلیل علیه السلام و اذا مرضت فهو یشفینبه هدایت سرای قرآن آی
همه‌ی دفتر اول ←

جامی درباره‌ی جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.