شمارهٔ ۸۲ - نان تهی و نام نکو
گفتم بجوانی که بعالم در
من مرد ندیدستم از و بهتر
چون می نکنی خدمت مخدومی
کت گردد کار از همه سو بهتر
گفتا که بسی کرده ام اندیشه
نان تهی و نام نکو بهتر
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۸۴ - شهر پر آشوباین چه شهریست سراسر آشوب
- شمارهٔ ۸۵ - مجیرالدین بیلقانی در مدح جمال الدین گفتهقسم بواهب عقلی که پیش رای قدیم
- شمارهٔ ۸۶ای آفتاب برج سیادت روا مدار
- شمارهٔ ۸۷ - بحث علمیاختلاف اهل علم از روی دانش رحمتست
- شمارهٔ ۸۸ - شهر اصفهاننیست شهری چو شهر اصفاهان
- شمارهٔ ۸۹ - شهر گنجهچو شهر گنجه اندر کل آفاق
- شمارهٔ ۹۰ - بنده نوازیحقتعالی اندرین دنیای دون
- شمارهٔ ۹۱ - مرگآه ازین دور چرخ و گوش افلاک
درباره‌ی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی شاعر سدهٔ ششم هجری بود (درگذشته به سال ۵۸۸ هجری قمری). او از بنیانگذاران سبک عراقی به شمار می‌رود. فرزند وی کمال‌الدین اسماعیل نیز از شاعران بزرگ ایران زمین است. وی در اصفهان زاده شد اما به آذربایجان نیز سفر کرد و گویا در نقاشی نیز دست داشته و با خاقانی شروانی و انوری و ظهیر فاریاب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.