پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۲۰ - مطایبه با مرحوم عبدالحسین آگاهی

نکویان را بباید آرزو داشت

مرا آگاهی اصلاً آرزو نیست

عبث یادش کنند اهلِ نِشابور

من آگاهم که آگاهی نکو نیست

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۲۲ - ماده تاریخ مهمانی شاه در باغ امیرنظام (۱۳۰۷ هق)خسرو تاج بخش ناصر دین
  2. شمارهٔ ۲۳ - حق استادگفت استاد مبر درس از یاد
  3. شمارهٔ ۲۴ - وفات شاه معزولاگر شاه معزول رفت از جهان
  4. شمارهٔ ۲۵ - ماکیان و شیردر بُن یک بیشه ماکیانی هر روز
  5. شمارهٔ ۲۶ - بقای انسبقصّه شنیدم که بوالعَلا به همه عمر
  6. شمارهٔ ۲۷ - دوزخبه قدر فهم تو کردند وصف دوزخ را
  7. شمارهٔ ۲۸اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب او
  8. شمارهٔ ۲۹ - جواب به حامی عارفمیم سپاسی کجاست تا که نگوید
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.