پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۱۴ - احمد لایَنصَرِف

فکرِ شاهِ فَطِنی باید کرد

شاهِ ما گُنده و گول و خِرِف است

تخت و تاج و همه را وِل کرده

در هُتل هایِ اُروپ مُعتَکِف است

نشود منصرفِ از سَیرِ فَرَنگ

این همان احمدِ لایَنصَرِف است

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۱۶ - دزد نگرفتههر کس ز خزانه بُرد چیزی
  2. شمارهٔ ۱۷ - افکار خنده آورای هم سفر عزیز من مَجد
  3. شمارهٔ ۱۸ - کوه نوردیده ام من رُبعِ مَسکون را، برادر جان من!
  4. شمارهٔ ۱۹ - تقاضاای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ تو
  5. شمارهٔ ۲۰ - مطایبه با مرحوم عبدالحسین آگاهینکویان را بباید آرزو داشت
  6. شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوتاین جهان پیش راد مردِ حکیم
  7. شمارهٔ ۲۲ - ماده تاریخ مهمانی شاه در باغ امیرنظام (۱۳۰۷ هق)خسرو تاج بخش ناصر دین
  8. شمارهٔ ۲۳ - حق استادگفت استاد مبر درس از یاد
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.