پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

قطعه‌ها

شمارهٔ ۱۳ - به سر کلنل محمد تقی خان پسیان

به احترام به این سر نظر کنید ای خلق

که بی حیات ولی در حیات جاوید است

بَدَل به این سرِ بی تن شَوَد دو روزِ دِگَر

نشانِ بیرَقِ ایران که شیر و خورشید است

ادامه‌ی قطعه‌ها

  1. شمارهٔ ۱۵ - علّت بی تابی نوزاددانی که چرا طفل به هَنگامِ تَوَلّد
  2. شمارهٔ ۱۶ - دزد نگرفتههر کس ز خزانه بُرد چیزی
  3. شمارهٔ ۱۷ - افکار خنده آورای هم سفر عزیز من مَجد
  4. شمارهٔ ۱۸ - کوه نوردیده ام من رُبعِ مَسکون را، برادر جان من!
  5. شمارهٔ ۱۹ - تقاضاای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ تو
  6. شمارهٔ ۲۰ - مطایبه با مرحوم عبدالحسین آگاهینکویان را بباید آرزو داشت
  7. شمارهٔ ۲۱ - تاریخ فوتاین جهان پیش راد مردِ حکیم
  8. شمارهٔ ۲۲ - ماده تاریخ مهمانی شاه در باغ امیرنظام (۱۳۰۷ هق)خسرو تاج بخش ناصر دین
همه‌ی قطعه‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.