پرش به محتوای اصلی
اقبال لاهوری

اقبال لاهوری

ارمغان حجاز

۳۹۲ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش ۲۴۱ - بهل ای دخترک این دلبری ها بهل ای دخترک این دلبری ها
  2. بخش ۲۴۲ - نگاه تست شمشیر خدا داد نگاه تست شمشیر خدا داد
  3. بخش ۲۴۳ - ضمیر عصر حاضر بی نقاب است ضمیر عصر حاضر بی نقاب است
  4. بخش ۲۴۴ - جهان را محکمی از امهات است جهان را محکمی از امهات است
  5. بخش ۲۴۵ - مرا داد این خرد پرور جنونی مرا داد این خرد پرور جنونی
  6. بخش ۲۴۶ - خنکن ملتی کز وارداتش خنکن ملتی کز وارداتش
  7. بخش ۲۴۷ - اگر پندی ز درویشی پذیری اگر پندی ز درویشی پذیری
  8. بخش ۲۴۸ - ز شام ما برونور سحر را ز شام ما برونور سحر را
  9. بخش ۲۴۹ - چه عصر است این که دین فریادی اوست چه عصر است این که دین فریادی اوست
  10. بخش ۲۵۰ - نگاهش نقشبند کافری ها نگاهش نقشبند کافری ها
  11. بخش ۲۵۱ - جوانان را بدموز است این عصر جوانان را بدموز است این عصر
  12. بخش ۲۵۲ - مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد مسلمان فقر و سلطانی بهم کرد
  13. بخش ۲۵۳ - چه گویم رقص تو چون است و چون نیست چه گویم رقص تو چون است و چون نیست
  14. بخش ۲۵۴ - در صد فتنه را بر خود گشادی در صد فتنه را بر خود گشادی
  15. بخش ۲۵۵ - برهمن را نگویم هیچ کاره برهمن را نگویم هیچ کاره
  16. بخش ۲۵۶ - نگه دارد برهمن کار خود را نگه دارد برهمن کار خود را
  17. بخش ۲۵۷ - برهمن گفت برخیز از در غیر برهمن گفت برخیز از در غیر
  18. بخش ۲۵۸ - تب و تابی که باشد جاودانه تب و تابی که باشد جاودانه
  19. بخش ۲۵۹ - ز علم چاره سازی بی گدازی ز علم چاره سازی بی گدازی
  20. بخش ۲۶۰ - بهن مؤمن خدا کاری ندارد بهن مؤمن خدا کاری ندارد
  21. بخش ۲۶۱ - ز من گیر این که مردی کور چشمی ز من گیر این که مردی کور چشمی
  22. بخش ۲۶۲ - ازن فکر فلک پیما چه حاصل؟ ازن فکر فلک پیما چه حاصل؟
  23. بخش ۲۶۳ - ادب پیرایه نادان و داناست ادب پیرایه نادان و داناست
  24. بخش ۲۶۴ - ترا نومیدی از طفلان روا نیست ترا نومیدی از طفلان روا نیست
  25. بخش ۲۶۵ - به پور خویش دین و دانشموز به پور خویش دین و دانشموز
  26. بخش ۲۶۶ - نوا از سینه مرغ چمن برد نوا از سینه مرغ چمن برد
  27. بخش ۲۶۷ - خدایا وقتن درویش خوش باد خدایا وقتن درویش خوش باد
  28. بخش ۲۶۸ - کسی کو «لا اله» را در گره بست کسی کو «لا اله» را در گره بست
  29. بخش ۲۶۹ - چو می بینی که رهزن کاروان کشت چو می بینی که رهزن کاروان کشت
  30. بخش ۲۷۰ - جوانی خوش گلی رنگین کلاهی جوانی خوش گلی رنگین کلاهی
  31. بخش ۲۷۱ - شتر را بچه او گفت در دشت شتر را بچه او گفت در دشت
  32. بخش ۲۷۲ - پریدن از سر بامی به بامی پریدن از سر بامی به بامی
  33. بخش ۲۷۳ - نگر خود را بچشم محرمانه نگر خود را بچشم محرمانه
  34. بخش ۲۷۴ - نهنگی بچه خود را چه خوش گفت نهنگی بچه خود را چه خوش گفت
  35. بخش ۲۷۵ - تو در دریا نئی او در بر تست تو در دریا نئی او در بر تست
  36. بخش ۲۷۶ - نه از ساقی نه از پیمانه گفتم نه از ساقی نه از پیمانه گفتم
  37. بخش ۲۷۷ - بخود باز او دامان دلی گیر بخود باز او دامان دلی گیر
  38. بخش ۲۷۸ - حرم جز قبله قلب و نظر نیست حرم جز قبله قلب و نظر نیست
  39. بخش ۲۷۹ - حضور عالم انسانی دمیت احترام دمی
  40. بخش ۲۸۰ - بیا ساقی بیارن کهنه می را بیا ساقی بیارن کهنه می را
  41. بخش ۲۸۱ - یکی از حجرهٔ خلوت برونی یکی از حجرهٔ خلوت برونی
  42. بخش ۲۸۲ - زمانه فتنه ها ورد و بگذشت زمانه فتنه هاورد و بگذشت
  43. بخش ۲۸۳ - بسا کس اندوه فردا کشیدند بسا کس اندوه فردا کشیدند
  44. بخش ۲۸۴ - چو بلبل نالهٔ زاری نداری چو بلبل نالهٔ زاری نداری
  45. بخش ۲۸۵ - بیا بر خویش پیچیدن بیاموز بیا بر خویش پیچیدن بیاموز
  46. بخش ۲۸۶ - گله از سختی ایام بگذار گله از سختی ایام بگذار
  47. بخش ۲۸۷ - کبوتر بچه خود را چه خوش گفت کبوتر بچه خود را چه خوش گفت
  48. بخش ۲۸۸ - فتادی از مقام کبریائی فتادی از مقام کبریائی
  49. بخش ۲۸۹ - خوشا روزی که خود را باز گیری خوشا روزی که خود را باز گیری
  50. بخش ۲۹۰ - تو هم مثل من از خود در حجابی تو هم مثل من از خود در حجابی
  51. بخش ۲۹۱ - چه خوش گفت اشتری با کره خویش چه خوش گفت اشتری با کره خویش
  52. بخش ۲۹۲ - مرا یاد است از دانای افرنگ مرا یاد است از دانای افرنگ
  53. بخش ۲۹۳ - الا ای کشته نامحرمی چند الا ای کشته نامحرمی چند
  54. بخش ۲۹۴ - دجود است اینکه بینی یا نمود است دجود است اینکه بینی یا نمود است
  55. بخش ۲۹۵ - به ضرب تیشه بشکن بیستون را به ضرب تیشه بشکن بیستون را
  56. بخش ۲۹۶ - منه از کف چراغ رزو را منه از کف چراغرزو را
  57. بخش ۲۹۷ - دل دریا سکون بیگانه از تست دل دریا سکون بیگانه از تست
  58. بخش ۲۹۸ - دو گیتی را بخود باید کشیدن دو گیتی را بخود باید کشیدن
  59. بخش ۲۹۹ - به ما ای لاله خود را وانمودی به ما ای لاله خود را وانمودی
  60. بخش ۳۰۰ - نگرید مرد از رنج و غم و درد نگرید مرد از رنج و غم و درد

متن اشعار به نقل از گنجور.