پرش به محتوای اصلی
حسین خوارزمی حسین خوارزمی

غزلیات، قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۳۱

گر عشق ازل بدرقه راه نبودی

جانم ز حریم حرم آگاه نبودی

گر طالب حق دامن پیری نگرفتی

شایسته درگاه شهنشاه نبودی

گر طور ز موسی نبدی از اثر عشق

سر مست تجلی رخ شاه نبودی

گر کعبه ز احمد نشدی صاحب تشریف

تا حشر سزاوار چنین جاه نبودی

گر شاه خلایق نشدی جلوه گر حسن

چندین تتق و خیمه و خرگاه نبودی

منصور ز جانبازی خود شوق نکردی

گر جذب نهانیش ز درگاه نبودی

گر جان حسین از غم فرقت نشدی ریش

هر دم جگرش سوخته از آه نبودی

ادامه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۳۳اگر تو عاشق حسنی چرا وابسته جانی
  2. شمارهٔ ۲۳۴بشارت باد ای عاشق که یار آمد بمهمانی
  3. شمارهٔ ۲۳۵بار دیگر فتنه ای در انس و جان انداختی
  4. شمارهٔ ۲۳۶ای عشق منم از تو سرگشته و سودایی
  5. شمارهٔ ۲۳۷چه حذر کنم ز مردن که توام بقای جانی
  6. شمارهٔ ۲۳۸رخ خویش اگر نمائی دل عالمی ربائی
  7. شمارهٔ ۲۳۹بیا ایکه جانرا مداوا توئی
  8. شمارهٔ ۲۴۰دوش مرا رخ نمود دلبر روحانئی
همه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات ←

حسین خوارزمی درباره‌ی حسین خوارزمی

حسین بن حسن خوارزمی از عارفان، نویسندگان و شاعران سده‌های هشتم و نهم هجری است. وی اصالتاً از ماوراءالنهر بوده و به دلیل اقامت طولانی در خوارزم به خوارزمی شهرت یافت. وی از شاگردان ابوالوفا خوارزمی معروف به پیرفرشته بود و به راهنمایی او با مثنوی مولوی آشنا شد و به معانی آن پی برد. بدین واسطه در اطراف و اکناف پرآوازه شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.