پرش به محتوای اصلی
حسین خوارزمی حسین خوارزمی

غزلیات، قصاید و قطعات

شمارهٔ ۱۶۵

در نامه حدیث دل درویش نویسم

یا قصه سوز جگر خویش نویسم

از هجر انیسان نکوخواه بنالم

با وصف جلیسان بداندیش نویسم

نزدیک تو شرح غم دوری بفرستم

یا خود ستم دور جفاکیش نویسم

دانم که دلت بر من بیچاره بسوزد

گر نکته ای از سوز دل خویش نویسم

ترسم که کند دشمن من طعنه ات ای دوست

در نامه اگر نام ترا پیش نویسم

کو همنفسی تا بر سلطان برساند

سطری چو حسین ار من درویش نویسم

ادامه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۷ما ای صنم هوای تو از سر گرفته‌ایم
  2. شمارهٔ ۱۶۸من که بر جان و دل از درد تو داغی دارم
  3. شمارهٔ ۱۶۹شکیبم از رخ جانان نمی شود چکنم
  4. شمارهٔ ۱۷۰ما بار تن ز کوی وصال تو می بریم
  5. شمارهٔ ۱۷۱نبودم یکنفس طاقت که چشم از یار بربندم
  6. شمارهٔ ۱۷۲یاری که ز جان دوسترش داشته بودم
  7. شمارهٔ ۱۷۳ما جگرسوختگان با غم دلدار خوشیم
  8. شمارهٔ ۱۷۴گر برود هزار جان با غم عشق او خوشم
همه‌ی غزلیات، قصاید و قطعات ←

حسین خوارزمی درباره‌ی حسین خوارزمی

حسین بن حسن خوارزمی از عارفان، نویسندگان و شاعران سده‌های هشتم و نهم هجری است. وی اصالتاً از ماوراءالنهر بوده و به دلیل اقامت طولانی در خوارزم به خوارزمی شهرت یافت. وی از شاگردان ابوالوفا خوارزمی معروف به پیرفرشته بود و به راهنمایی او با مثنوی مولوی آشنا شد و به معانی آن پی برد. بدین واسطه در اطراف و اکناف پرآوازه شد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.