پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۵

ای دل که شدی در سر آن زلف به تاب

در جایگه خوشی مکن جنگ و عتاب

وی دیده که تشنه‌ای بر آن درّ خوشاب

گر تشنه‌ای از بهر چه می‌ریزی آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷گویند که هست بی نشان آب حیات
  2. شمارهٔ ۸عشق تو که در دل آتش تیز افروخت
  3. شمارهٔ ۹ای چشم تو را چو من جهانی شده مست
  4. شمارهٔ ۱۰دوشش دیدم زلف بشولیده و مست
  5. شمارهٔ ۱۱ای آنکه لبت آب حیات طرب است
  6. شمارهٔ ۱۲در آرزوی تو شمع را جان به لب است
  7. شمارهٔ ۱۳چون دیدن آن سرو روان در خواب است
  8. شمارهٔ ۱۴با روی تو شمع برفروزد عجب است
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.