پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۴

با روی تو شمع برفروزد عجب است

با حسن تو دیده برندوزد عجب است

گفتی که ز شمع سوخت دستم ناگاه

خورشید که از شمع بسوزد عجب است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶ای بی‌خبران شکل مجازی هیچ است
  2. شمارهٔ ۱۷ای زلف به تاب دوست تاب تو که راست
  3. شمارهٔ ۱۸لب بر لب من نهاد این لطف بس است
  4. شمارهٔ ۱۹عشق تو که سرمایه این درویش است
  5. شمارهٔ ۲۰ای باد مراغه حال خویشان خون است
  6. شمارهٔ ۲۱ترشی تو ولیک نکته‌ات شیرین است
  7. شمارهٔ ۲۲گفتم که مگر رای تو فرزانگی است
  8. شمارهٔ ۲۳تا هر کست ای شانه نگیرد بر دست
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.