پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

تا هر کست ای شانه نگیرد بر دست

کوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست

دست دگری شکافت ای شانه سرت

تو زلف نگار من چه پیچی در دست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵ای جام لب نگار می‌دار به دست
  2. شمارهٔ ۲۶ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیست
  3. شمارهٔ ۲۷ما را به امید زندگانی بگذشت
  4. شمارهٔ ۲۸چون خسته شد از منج لب شیرینت
  5. شمارهٔ ۲۹چون زرد شد از رنج گل رعنایت
  6. شمارهٔ ۳۰ای آب لطافت و طرب در جویت
  7. شمارهٔ ۳۱ای عرصه تبریز زیانت مرساد
  8. شمارهٔ ۳۲این سنگ که از آب روان می‌گردد
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.