پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیست

وز حسن تو ماه را یکی از صد نیست

آن چشمه که حوض کوثرش می‌خوانند

گر هست دهان توست ور نی خود نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸چون خسته شد از منج لب شیرینت
  2. شمارهٔ ۲۹چون زرد شد از رنج گل رعنایت
  3. شمارهٔ ۳۰ای آب لطافت و طرب در جویت
  4. شمارهٔ ۳۱ای عرصه تبریز زیانت مرساد
  5. شمارهٔ ۳۲این سنگ که از آب روان می‌گردد
  6. شمارهٔ ۳۳بزم از رخت امشب آفتابی دارد
  7. شمارهٔ ۳۴زلفش سر کبر و سرفرازی دارد
  8. شمارهٔ ۳۵زلفت که ز ماه تکیه‌گاهی دارد
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.