پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۳۵

زلفت که ز ماه تکیه‌گاهی دارد

انصاف که خوش منصب و جاهی دارد

بربود دلم چه یارمش گفت که او

چون عارض تو پشت و پناهی دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۷دل وقت سماع بوی دلدار برد
  2. شمارهٔ ۳۸گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شد
  3. شمارهٔ ۳۹با عشق تو دل چون محرم راز آمد
  4. شمارهٔ ۴۰گفتی غم عشقت همه کس می‌داند
  5. شمارهٔ ۴۱گویند فلان سلطنتی می‌راند
  6. شمارهٔ ۴۲ای دل مطلب دوا ز معلولی چند
  7. شمارهٔ ۴۳در بزم تو هر که ترک هستی نکند
  8. شمارهٔ ۴۴معشوقه به گرمابه شبی با ما بود
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.