پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸

لب بر لب من نهاد این لطف بس است

می‌گفت که با کشته خویشم هوس است

جان زندگی‌ای یافت ز بوی نفسش

معلومم شد که زندگانی نفس است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰ای باد مراغه حال خویشان خون است
  2. شمارهٔ ۲۱ترشی تو ولیک نکته‌ات شیرین است
  3. شمارهٔ ۲۲گفتم که مگر رای تو فرزانگی است
  4. شمارهٔ ۲۳تا هر کست ای شانه نگیرد بر دست
  5. شمارهٔ ۲۴تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوست
  6. شمارهٔ ۲۵ای جام لب نگار می‌دار به دست
  7. شمارهٔ ۲۶ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیست
  8. شمارهٔ ۲۷ما را به امید زندگانی بگذشت
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.