پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۷

گویند که هست بی نشان آب حیات

و اندر ظلمات است نهان آب حیات

چون کرد عرق ز شرم رویش دیدم

از چشمه خورشید روان آب حیات

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹ای چشم تو را چو من جهانی شده مست
  2. شمارهٔ ۱۰دوشش دیدم زلف بشولیده و مست
  3. شمارهٔ ۱۱ای آنکه لبت آب حیات طرب است
  4. شمارهٔ ۱۲در آرزوی تو شمع را جان به لب است
  5. شمارهٔ ۱۳چون دیدن آن سرو روان در خواب است
  6. شمارهٔ ۱۴با روی تو شمع برفروزد عجب است
  7. شمارهٔ ۱۵میلت به من ای یار موافق عجب است
  8. شمارهٔ ۱۶ای بی‌خبران شکل مجازی هیچ است
همه‌ی رباعیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.