پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹

غم دارم و غم‌گسار می‌باید و نیست

در دست من آن نگار می‌باید و نیست

درد سر اغیار نمی‌باید و هست

تشریف حضور یار می‌باید و نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱روز و شب من به گفتگوی تو گذشت
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲آنی که تمام از نمکت ریخته‌اند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳چون صورت زیبای تو انگیخته‌اند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴هر کس که می عشق به جامش کردند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵تا کی دلت از چرخ حزین خواهد بود؟
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶دیدم که یکی دو دسته از سنبل تر
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷یار آمد و یار دل‌نواز آمد باز
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸دردا که اسیر ننگ و نامیم هنوز
همه‌ی رباعیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.