پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷

یار آمد و یار دل‌نواز آمد باز

بهر دل خسته چاره‌ساز آمد باز

عمرم همه رفته بود از رفتن او

صد شکر که عمر رفته باز آمد باز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹بی روی توام هست ملالی که مپرس
  2. رباعی شمارهٔ ۲۰امروز ز حد می‌گذرد سوز فراق
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱در عشق نکویان چه فراق و چه وصال؟
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲من باده به مردم خردمند خورم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳از درد دل خود به فغانم چه کنم؟
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴نی از تو حیات جاودان می‌خواهم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵تا چشم تو عشوه‌ساز خواهد بودن
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶ای هم‌نفس چند، که یارید به من
همه‌ی رباعیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.