پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹

بی روی توام هست ملالی که مپرس

وز زندگی خود انفعالی که مپرس

هر لحظه چه پرسی که بگو حال تو چیست؟

دور از تو فتاده‌ام به حالی که مپرس

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۱در عشق نکویان چه فراق و چه وصال؟
  2. رباعی شمارهٔ ۲۲من باده به مردم خردمند خورم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۳از درد دل خود به فغانم چه کنم؟
  4. رباعی شمارهٔ ۲۴نی از تو حیات جاودان می‌خواهم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۵تا چشم تو عشوه‌ساز خواهد بودن
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶ای هم‌نفس چند، که یارید به من
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷کس نیست انیس دل غم‌پرور من
  8. رباعی شمارهٔ ۲۸مسکینم و کوی عاشقی منزل من
همه‌ی رباعیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.