هلالی جغتایی
رباعی شمارهٔ ۲۷
کس نیست انیس دل غم‌پرور من
تا پاک کند اشک ز چشم تر من
سویم هم آب چشم می‌آید بس
آن نیز روان می‌گذرد از سر من
هلالی جغتایی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۲۹دور از تو صبوری نتواند دل من
- رباعی شمارهٔ ۳۰سبحان‌الله! چه شکل موزون‌ست این؟
- رباعی شمارهٔ ۳۱بگداختم از دست جفا کردن تو
- رباعی شمارهٔ ۳۲نقش تو اگر نه در مقابل بودی
- رباعی شمارهٔ ۳۳گه در پی آزار دل رنجوری
- رباعی شمارهٔ ۳۴در پنجهٔ غیر پنجه کردن تا کی؟
- رباعی شمارهٔ ۳۵با هر که نشینی و قدح نوش کنی
درباره‌ی هلالی جغتایی
بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.