پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸

دردا که اسیر ننگ و نامیم هنوز

در گفت و شنید خاص و عامیم هنوز

شد عمر تمام و ناتمامیم هنوز

صد بار بسوختیم و خامیم هنوز

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۰امروز ز حد می‌گذرد سوز فراق
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱در عشق نکویان چه فراق و چه وصال؟
  3. رباعی شمارهٔ ۲۲من باده به مردم خردمند خورم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳از درد دل خود به فغانم چه کنم؟
  5. رباعی شمارهٔ ۲۴نی از تو حیات جاودان می‌خواهم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵تا چشم تو عشوه‌ساز خواهد بودن
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶ای هم‌نفس چند، که یارید به من
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷کس نیست انیس دل غم‌پرور من
همه‌ی رباعیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.