پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳

چون صورت زیبای تو انگیخته‌اند

صد حسن و ملاحت به هم آمیخته‌اند

القصه که شکل عالم‌آرای تو را

در قالب آرزوی ما ریخته‌اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵تا کی دلت از چرخ حزین خواهد بود؟
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶دیدم که یکی دو دسته از سنبل تر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷یار آمد و یار دل‌نواز آمد باز
  4. رباعی شمارهٔ ۱۸دردا که اسیر ننگ و نامیم هنوز
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹بی روی توام هست ملالی که مپرس
  6. رباعی شمارهٔ ۲۰امروز ز حد می‌گذرد سوز فراق
  7. رباعی شمارهٔ ۲۱در عشق نکویان چه فراق و چه وصال؟
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲من باده به مردم خردمند خورم
همه‌ی رباعیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.