هلالی جغتایی
رباعی شمارهٔ ۱
باز آی، که از جان اثری نیست مرا
مدهوشم و از خود خبری نیست مرا
خواهم که به جانب تو پرواز کنم
اما چه کنم بال و پری نیست مرا
هلالی جغتایی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۳آیینهٔ نورست رخ یار امشب
- رباعی شمارهٔ ۴شد ماه من آن شمع شب‌افروز امشب
- رباعی شمارهٔ ۵گر دل برود من نروم از نظرت
- رباعی شمارهٔ ۶ای سیم‌ذقن، این چه دهان و چه لبست؟
- رباعی شمارهٔ ۷از بس که مرا دولت بیدار کم‌ست
- رباعی شمارهٔ ۸در عالم بی‌وفا کسی خرم نیست
- رباعی شمارهٔ ۹غم دارم و غم‌گسار می‌باید و نیست
- رباعی شمارهٔ ۱۰امروز مرا غیر پریشانی نیست
درباره‌ی هلالی جغتایی
بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.