پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۹

هر چند که ما رهرو و دنیا راه است

در راه نشستن خطر آگاه است

زین شرم نشسته ام که پیرایهٔ تن

گر برخیزم به قامتم کوتاه است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱نوبت ز کیان به ماکیان افتاده ست
  2. شمارهٔ ۱۲در محفل آسمان سُها و خور هست
  3. شمارهٔ ۱۳خویی مه و مهر را به دلداری نیست
  4. شمارهٔ ۱۴دانم که به جز خدای قهّاری نیست
  5. شمارهٔ ۱۵آن را که نصیب از خرد ادراک است
  6. شمارهٔ ۱۶خورشید، علم به کوهساران زد و رفت
  7. شمارهٔ ۱۷هر چند که خصمی سپهر از جهل است
  8. شمارهٔ ۱۸از عمر عزیز رفته افزون از شصت
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.