پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

رباعیات

شمارهٔ ۷

سرمایه دهر، خاک بیزی ست،که هست

در مزرع حسرت اشک ریزی ست، که هست

آگاهی و دریافت، گران است که نیست

ارزانِ زمانه بی تمیزی ست، که هست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹هر چند که ما رهرو و دنیا راه است
  2. شمارهٔ ۱۰اوضاع زمانه لایق دیدن نیست
  3. شمارهٔ ۱۱نوبت ز کیان به ماکیان افتاده ست
  4. شمارهٔ ۱۲در محفل آسمان سُها و خور هست
  5. شمارهٔ ۱۳خویی مه و مهر را به دلداری نیست
  6. شمارهٔ ۱۴دانم که به جز خدای قهّاری نیست
  7. شمارهٔ ۱۵آن را که نصیب از خرد ادراک است
  8. شمارهٔ ۱۶خورشید، علم به کوهساران زد و رفت
همه‌ی رباعیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.