پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات ناتمام

شمارهٔ ۲۹

دعوی‌ست با شعر ترم، آن دشمن ادراک را

سگ می‌خورد دایم نجس، آن آب‌های پاک را

مشاطهٔ گلشن منم، با این خمارآلودگی

چشمم حنابندی کند، از اشک دست تاک را

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

  1. شمارهٔ ۳۱گشتم اسیر، جلوهٔ آن خوش خرام را
  2. شمارهٔ ۳۲به پیری عشق سازد شوخ‌تر طبع جوانم را
  3. شمارهٔ ۳۳علاج عقدهٔ دلتنگی، آسان است عاشق را
  4. شمارهٔ ۳۴از آن روزی که گم کردم، سراغ آرمیدن را
  5. شمارهٔ ۳۵کنم رنگین تر از دامان گلچین، چشم خونین را
  6. شمارهٔ ۳۶خدا درمانده نگذارد به عالم، بی نصیبان را
  7. شمارهٔ ۳۷به شهد لفظ و معنی، رهنما گشتیم دوران را
  8. شمارهٔ ۳۸دل بر سر تیر است، گشاییم کمین را
همه‌ی غزلیات ناتمام ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.