هاتف اصفهانی
غزل شمارهٔ ۵۳
سرو قدی که بود دیدهٔ دلها به رهش
نیست جز دیدهٔ صاحبنظران جلوه گهش
آه از آن شوخ که سرگشته به صحرا دارد
وحشیان را نگه آن آهوی وحشی نگهش
هاتف اصفهانی
ادامه‌ی غزلیات
- غزل شمارهٔ ۵۵کرده‌است یا قاصد نهان مکتوب جانان در بغل
- غزل شمارهٔ ۵۶به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیم
- غزل شمارهٔ ۵۷شهر به شهر و کو به کو در طلبت شتافتم
- غزل شمارهٔ ۵۸بی‌مهری اگر چه بی‌وفا هم
- غزل شمارهٔ ۵۹مپرس ای گل ز من کز گلشن کویت چسان رفتم
- غزل شمارهٔ ۶۰ای گمشده‌دل کجات جویم
- غزل شمارهٔ ۶۱گوهرفشان کن آن لب کز شوق جان فشانم
- غزل شمارهٔ ۶۲جانا ز ناتوانی از خویشتن به جانم
درباره‌ی هاتف اصفهانی
سید احمد حسینی متخلص به هاتف از شاعران قرن دوازدهم و دوران زندیه و افشاریه است. وی درنیمهٔ اول قرن دوازدهم هجری در شهر اصفهان متولد شد. اصلیت وی از اردوباد آذربایجان بوده است. وی در زادگاهش به کسب علوم متداول خاصه طب و حکمت پرداخت و با آذر بیگدلی و صباحی بیدگلی و رفیق اصفهانی معاصر و معاشر بود که همگی آنان از شاگردان م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.