پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۷۹

حالی باری بر آتشم تا چه شود

خاک در تست مفرشم تا چه شود

با ناخوشی هجر خوشم تا چه شود

تو میکش و من همی کشم تا چه شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۱خشنود ز بهرام روان محمود
  2. شمارهٔ ۸۲آن سبزه که از گلت برون می آید
  3. شمارهٔ ۸۳در شیوه عشق صبر و زر می باید
  4. شمارهٔ ۸۴در ده قدح درد که در می باید
  5. شمارهٔ ۸۵آتش زده در هجر تو گرمی باید
  6. شمارهٔ ۸۶در عشق نماند دیده را جای امید
  7. شمارهٔ ۸۷هر لحظه کنی دلا یکی درد شکار
  8. شمارهٔ ۸۸ای رنگ رخت جامه جادوی بهار
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.