پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۸۶

در عشق نماند دیده را جای امید

تا آخر اگر چنین بود وای امید

دستم چو نمی رسد به سودای امید

در دامن غم کشیده ام پای امید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۸ای رنگ رخت جامه جادوی بهار
  2. شمارهٔ ۸۹خط تو کشیده زهره را نیل ای یار
  3. شمارهٔ ۹۰جانا تن نالان که نماندست ببر
  4. شمارهٔ ۹۱دوش آن بت زرین کمر سیمین بر
  5. شمارهٔ ۹۲شبهای وصال ما کجا شد آخر
  6. شمارهٔ ۹۳هر روز ترا یک بدآموز دگر
  7. شمارهٔ ۹۴در مجلس خسرو همایون اختر
  8. شمارهٔ ۹۵غم گنج نهاده ای چه خواهم دیگر
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.